Jak sprawdzamy stacje

Co noc radioko tworzy na nowo listę stacji na podstawie swoich źródeł i własnego rejestru, testuje każdy strumień i analizuje anonimowe sygnały wysyłane przez odtwarzacz. Na tej stronie wyjaśniamy, które stacje trafiają do katalogu, co pomijamy, skąd pochodzą informacje o nich, jak je porządkujemy i kiedy stacja zostaje ukryta.

Które stacje trafiają do katalogu

Stacja pochodzi z jednego z dwóch źródeł. Pierwszym jest Radio Browser, otwarta baza strumieni radiowych: stacja jest tam wpisana w jednym z obsługiwanych przez nas krajów, a jej strumień przeszedł najnowszy test Radio Browser. Drugim jest własny rejestr radioko: stacje, które znajdujemy w wykazie licencji organu regulacyjnego i których strumień znajdujemy na własnej stronie internetowej stacji, nigdy w innym katalogu, a także stacje przesłane nam przez formularz dodawania stacji; strumień przechodzi nasz test, a każdą stację zatwierdzamy ręcznie, maksymalnie 50 tygodniowo. Pierwsze z nich pochodziły z rejestrów licencji FCC dla Portoryko oraz z rejestru nadawców kenijskiego urzędu Communications Authority of Kenya.
Strumień da się odtworzyć w przeglądarce: ma format audio obsługiwany przez przeglądarki (MP3, AAC, Ogg/Opus lub HLS) i jest przesyłany przez HTTPS. Strumień korzystający ze zwykłego HTTP, który przeglądarki blokują na zabezpieczonych stronach, odtwarzamy zamiast tego przez nasz serwer pośredniczący. Przez ten serwer odtwarzamy też strumień HTTPS na nietypowym porcie, gdy sieć słuchacza blokuje ten port (odtwarzacz najpierw próbuje połączyć się bezpośrednio ze stacją), a w przeglądarkach Apple także tych kilka strumieni HTTPS, które odpowiadają w starym formacie, którego Safari nie akceptuje. Serwer przekazuje wyłącznie dźwięk i tylko dla adresów strumieni, które mamy w katalogu.
Zduplikowane wpisy łączymy w jeden. Za duplikaty uznajemy wpisy o tej samej nazwie lub z tym samym strumieniem, tę samą stację pod inną nazwą na tej samej stronie internetowej, a także dwa adresy strumieni, które przez całą dobę odtwarzają te same utwory w tych samych chwilach. O tym, który wpis zostaje, decyduje najpierw to, czy ma już stronę w radioko, potem to, czy działa przez HTTPS bez naszego serwera pośredniczącego, a na końcu liczba jego kliknięć w Radio Browser plus pierwiastek kwadratowy z liczby jego głosów (wyższa przepływność trochę dodaje).

Każda stacja zachowuje swój adres w radioko na stałe. Gdy stacja znika z naszego katalogu, jej strona przez 30 dni informuje, że stacja jest niedostępna, i proponuje podobne stacje; potem adres zwraca odpowiedź „410 Gone”. Strona ukrytej stacji (zob. niżej) informuje, że stacja jest niedostępna, od dnia, w którym została ukryta, a po 30 dniach ukrycia jej adres zwraca odpowiedź „410 Gone”. Adres stacji usuniętej na prośbę jej właściciela od razu zwraca odpowiedź „410 Gone”. Adres nigdy nie zostaje przypisany innej stacji.

Co pomijamy

Strumienie, których nie da się odtworzyć w przeglądarce przez HTTPS ani przez nasz serwer pośredniczący, kanały telewizyjne przesyłające obraz oraz pliki audio i nagrania, które nie są stacjami nadającymi na żywo.
Media z list sankcyjnych Unii Europejskiej lub Stanów Zjednoczonych, niezależnie od tego, pod jaką nazwą i w jakim kraju są wpisane, a także nadawcy z tych części Ukrainy, które są objęte sankcjami UE (Krym, Sewastopol oraz obszary obwodów donieckiego, ługańskiego, chersońskiego i zaporoskiego pozostające poza kontrolą rządu Ukrainy). Powód jest prawny, a nie polityczny.
Stacje z Turcji i stacje nadające po turecku – z powodu licencji, a nie z powodów politycznych: dlaczego nie ma Turcji.
Kilka innych stacji, które pomijamy z własnej decyzji: z powodu prawnego (np. gdy właściciel figuruje na liście sankcyjnej) lub zgodnie z zasadami reklamowymi, których przestrzegamy (treści dla dorosłych, dezinformacja, treści nawołujące do nienawiści).
Stacje, których właściciele poprosili o usunięcie.

Skąd pochodzą informacje w profilu

Częstotliwości nadawania pochodzą w pierwszej kolejności z oficjalnych wykazów nadajników organów regulacyjnych, które sami przypisujemy do stacji: Ofcom (Wielka Brytania), KommAustria i RTR (Austria), UKE (Polska), Traficom (Finlandia), BAKOM (Szwajcaria) i ISED (Kanada), a w przypadku Portoryko z rejestrów licencji FCC, które podają też znaki wywoławcze. Gdy wykaz różni się od Wikidata lub od nazwy stacji, rozstrzyga wykaz. Pozostałe częstotliwości i znaki wywoławcze, a także właściciele, lata założenia, strony internetowe i konta w mediach społecznościowych pochodzą z Wikidata. Jeśli częstotliwości nie podają ani wykazy organów regulacyjnych, ani Wikidata, strona stacji pokazuje częstotliwość podaną na jej własnej stronie internetowej (w przypadku stacji z naszego rejestru), a jeśli takiej nie ma — częstotliwość z nazwy stacji, np. „Radio X 98.5 FM”. Wpis z Wikidata przypisujemy do stacji tylko wtedy, gdy dopasowanie jest pewne: ta sama strona internetowa i pasująca nazwa, ten sam znak wywoławczy potwierdzony częstotliwością lub ta sama nazwa potwierdzona miejscowością, stroną internetową, częstotliwością albo znakiem wywoławczym; sama nazwa nigdy nie wystarcza. Jeśli pasować mogłyby dwa wpisy, nie przypisujemy żadnego. Strumień tematyczny lub regionalny większej stacji (na przykład kanał „Classic Rock”) otrzymuje tylko informacje dotyczące całej marki, takie jak właściciel i strona internetowa, nigdy częstotliwość. W przypadku kenijskich stacji z naszego rejestru strona pokazuje też koncesję z rejestru regulatora: jej rodzaj, koncesjonariusza i datę udzielenia.

Na mapie świata umieszczamy stację według najbardziej wiarygodnego dostępnego źródła, w tej kolejności: przy jej głównym nadajniku z wykazu organu regulacyjnego, we współrzędnych z Wikidata albo w punkcie podanym dla niej w jej źródle, który wykorzystujemy tylko wtedy, gdy leży w kraju stacji i zgadza się z podaną miejscowością; w przeciwnym razie w jej mieście lub regionie. Punkty są zaokrąglane do około 1 km. Stacje nadające w całym kraju lub tylko online liczymy według kraju i nie zaznaczamy ich kropką.

Stacje wpisane w kilku krajach

Niektóre strumienie są wpisane w kilku krajach. Każda kopia zachowuje swoją stronę, a strony są powiązane jako wersje językowe lub regionalne jednej stacji; główną stroną stacji jest ta w kraju, z którego stacja pochodzi, jeśli potrafimy to udowodnić. Gdy kopia nie pochodzi z kraju, w którym jest wpisana, albo strumień jest wpisany w wielu krajach i nikt nie potrafi udowodnić, skąd pochodzi, jej strona nigdy nie podaje, że stacja jest z tego kraju: kopia pojawia się na liście stacji tego kraju od A do Z, gdy jej strona jest dostępna dla wyszukiwarek, ale nigdy na jego listach gatunków ani regionów. Kopia w tym samym języku co główna strona stacji nie trafia do wyników wyszukiwania, chyba że wnosi lokalną informację, np. lokalną częstotliwość lub wpis w rejestrze organu regulacyjnego. Stacja wpisana w kraju, z którego nie pochodzi, przechodzi do własnego kraju, gdy potrafimy udowodnić, skąd pochodzi; jeśli nie potrafimy, a nie jest wpisana w żadnym innym kraju, pomijamy ją.

Które strony widzą wyszukiwarki

Każda stacja w katalogu ma stronę z odtwarzaczem, ale tylko część tych stron jest dostępna dla wyszukiwarek; pozostałe działają równie dobrze, ale mają oznaczenie „noindex”. Strona stacji jest dostępna dla wyszukiwarek, gdy spełnione są dwa warunki: jej strumień działa w naszych testach, a do tego stacja albo jest zidentyfikowana (częstotliwość nadawania, znak wywoławczy lub wpis z licencji albo pokazane na stronie dane z wpisu w Wikidata), albo słuchacze wyraźnie jej szukają. W każdym kraju dla wyszukiwarek dostępnych jest najwyżej pięć kanałów jednej firmy nadających tylko w internecie. Strony, która z jednego z tych powodów nie trafia do wyników wyszukiwania, nie ma też na listach danego kraju ani na jego liście od A do Z; wyszukiwanie w radioko i tak ją znajduje. Zgodnie z zasadami reklamowymi, których przestrzegamy, strona stacji o nazwie sugerującej treści dla dorosłych również nie trafia do wyników wyszukiwania i nie będzie na niej reklam; samej stacji nadal można słuchać.

Dwie grupy krajów czekają na późniejszą falę: kraje, w których słuchacze szukają w języku, którego radioko jeszcze nie oferuje (ich strony są po angielsku, dopóki ich nie przetłumaczymy), oraz wersje serwisu w języku chińskim (Chiny, Tajwan, Hongkong i Makau). Ich strony działają, ale nie trafiają do wyników wyszukiwania. Nowy kraj trafia do wyników wyszukiwania po trzech kolejnych nocach, w których działa co najmniej jedna jego własna stacja. W kraju, w którym jest tylko kilka stacji, lista od A do Z nie trafia do wyników wyszukiwania, jeśli pokazuje te same stacje co strona główna kraju. Strona ze statystykami kraju jest dostępna dla wyszukiwarek dopiero wtedy, gdy dostępnych jest dla nich ponad 50 stron jego stacji; do tego czasu dane kraju są podawane na jego stronie głównej i na stronie ze statystykami dla całego świata. Gdy jednej nocy nie zadziała żadna stacja z danego kraju, jego strony pozostają dostępne przez 30 dni, poza wynikami wyszukiwania i ze stacjami z pobliskich krajów; potem zostają zamknięte, dopóki jakaś stacja znów nie zacznie działać.

Kiedy stacja zostaje ukryta

Co noc sami testujemy każdy strumień jednym krótkim zapytaniem, które odczytuje pierwsze bajty dźwięku. Data podana na stronie stacji jako „Ostatnia kontrola” to dzień ostatniego udanego testu i zawsze jest to nasz własny test. Gdy przetestujemy strumień przez co najmniej siedem nocy, strona podaje też, w ilu z ostatnich nocnych kontroli (najwyżej 30) odtwarzanie było poprawne. Nieudany test powtarzamy z drugiej lokalizacji, zanim go uwzględnimy, ponieważ niektóre stacje odrzucają słuchaczy z określonych krajów. Odmowa dostępu lub nieczytelna odpowiedź nigdy nie jest uznawana za awarię, a strumienia, którego można słuchać tylko w jego własnym kraju, nie oceniamy na podstawie naszego testu: informuje o tym strona stacji. Stacja, której strumień nie działa przez trzy noce z rzędu, zostaje ukryta na wszystkich listach do czasu pomyślnego wyniku kolejnego testu; jej strona pozostaje i informuje, że stacja jest teraz niedostępna.

Gdy odtwarzanie stacji rozpocznie się lub nie uda się go rozpocząć, odtwarzacz również wysyła sygnał informujący, której stacji dotyczyła próba i czy została odtworzona; nasz serwer zapisuje go wraz z czasem i krajem odwiedzającego, bez adresu IP ani pliku cookie. Wiele nieudanych prób przyspiesza test stacji, a udane odtworzenia u słuchaczy utrzymują ją na liście. Same sygnały nigdy nie ukrywają stacji, bo każdy może je wysłać.

Link „Strumień nie działa?” na stronie stacji wysyła taki sam anonimowy sygnał. Gdy stacja po raz pierwszy danego dnia zagra w przeglądarce, odtwarzacz wysyła jeszcze jeden sygnał, na potrzeby licznika odtworzeń: gdy stacja ma co najmniej dziesięć odtworzeń w ciągu ostatnich siedmiu dni, jej strona pokazuje tę liczbę. Licznik zlicza przeglądarki w poszczególnych dniach, a nie osoby, i nie jest pomiarem słuchalności.

Jak porządkujemy stacje

Listy, a także wyróżnione stacje na stronie głównej każdego kraju, zaczynają się od stacji, które działały we wszystkich naszych ostatnich nocnych testach, a spośród nich od najbardziej znanych: tych z licencją organu regulacyjnego, artykułem w encyklopedii, wpisem w Wikidata lub znakiem wywoławczym. Gdy stacje są pod tym względem równe, wyżej znajduje się ta, którą odtwarzano częściej: według liczby odtworzeń zliczonych przez nasz własny odtwarzacz albo liczby jej uruchomień przez katalog Radio Browser (tzw. kliknięć) — zależnie od tego, która z tych liczb jest wyższa. To nie jest pomiar słuchalności. Na stronie głównej kraju wyróżniamy wyłącznie stacje z tego kraju. Po starcie serwisu, gdy słuchacze w danym kraju odtwarzają wystarczająco dużo stacji w samym radioko (około 200 odtworzeń tygodniowo), planujemy ustalać kolejność stacji w tym kraju na podstawie tych odtworzeń, zaczynając od najczęściej słuchanych w radioko. Listy wyróżnionych stacji pokazują tylko stacje, których strumień zadziałał w najnowszym teście, z wyjątkiem nowych, których jeszcze nie przetestowaliśmy.

Jak powstają opisy

Hasło i krótki opis każdej stacji są pisane z pomocą sztucznej inteligencji na podstawie informacji ze strony stacji (nazwa, miejsce, gatunki, język, częstotliwość) i powszechnie znanych publicznych faktów. Wyrywkowo sprawdzamy ich zgodność z danymi stacji i poprawiamy każdy błąd, który znajdziemy. Jeśli opis jest błędny, daj nam znać.

Poprawki i usuwanie

Aby poprawić dane stacji, skontaktuj się z nami, najlepiej ze strony tej stacji: to, co pokazuje radioko, możemy poprawić sami. Dane pochodzące z Wikidata lub Radio Browser można też poprawić u źródła. Wikidata może edytować każdy. Wpisu w Radio Browser nie da się natomiast po prostu edytować: stacja zmienia go sama ze swojego serwera strumieniowego, za pomocą dwóch nagłówków HTTP wysyłanych razem ze strumieniem. Przy icy-index-metadata: 1 Radio Browser pobiera nazwę, gatunki i stronę internetową z własnych nagłówków icy- strumienia; icy-main-stream-url podaje aktualny adres strumienia, na przykład jego adres HTTPS. Radio Browser oznacza wtedy wpis jako zweryfikowany. Instrukcja (po angielsku) jest pod adresem radio-browser.info/owners. Właściciele stacji mogą poprosić o usunięcie swojej stacji; takie prośby rozpatrujemy w ciągu 48 godzin.